ردپای علنی BBC‌ در برخی روزنامه‌های داخلی!

افرادی در این رسانه‌های عمدتا دوم خردادی قلم می‌زنند و مقاله می‌نویسند که پای ثابت شبکه‌های خبری آن‌ور آبی هستند و همواره تفکر این رسانه‌ها و سیاست‌های متبوعشان را همراه دارند.

اخیرا یکی از روزنامه‌های داخلی که از قضا به جریان اصلاحات وابسته و برای رابطه با شیطان بزرگ سر و دست می‌شکند ویژه نامه‌ای را در رابطه با گروهک تروریستی داعش منتشر کرده است.

اما نکته جالبی که در اولین صفحات این ویژه‌نامه به چشم می‌خورد، مصاحبه با فردی به نام سعید برزین است. برزین، یکی از همكاران سالهای گذشته و هم اكنون  شبكه دولتی انگليس است و همواره یکی از کارشناسان پای ثابت BBC فارسی است.

برزین در سایت بی‌بی‌سی فارسی مقاله‌ می‌نویسد و در برنامه‌های خبری و کارشناسی شبکه سلطنتی شرکت می‌کند.

روزنامه مورد نظر، از قلم یک عنصر دیگر هم در ویژه نامه خود استفاده کرده است، مهمانی که او هم پای ثابت همكاری با بي بي سی است و اگر به نوشته‌های کامران متین که در وب‌سایت بی‌بی‌سی هم منتشر می‌شوند، مراجعه شود صدای رسانه‌ای وازرت خارجه انگلیس را می‌توان در این ویژه نامه پیدا کرد.

حضور علنی اين عناصر بي بي سي در اين رسانه داخلي در حالی است كه بی‌بی‌سی رسانه‌ دولتی انگلیس در سایت و تلویزیون خود نه تنها هنوز و تاکنون از داعش به عنوان گروهی تروریستی یاد نکرده است، بلکه ان را دولت اسلامی خطاب می‌كند و حاضر نيست برای آن لفظ تروريست را به كار ببرد.

در حالی که بسیاری از رسانه‌های دنیا داعش را گروهی تروریستی عنوان می‌کنند، شبکه سلطنتی بی‌بی‌سی فارسی اصرار بر عنوان دولت اسلامی دارد و از آنجایی که یکی از اهداف اصلی بی بی سی تفرقه میان شیعه و سنی است، از تروریست‌ها با لفظ “شورشی‌های سنی” نام می‌برد.

برای مثال، بی.بی.سی در گزارشی مدعی شده عناصرداعش، شورشیان سنی هستند که گرایشات تند ضد شیعه دارند و همچنین اهداف خود را از شهرهای شیعه نشین انتخاب کرده‌اند. روشن است که این رسانه انگلیسی می‌کوشد تا از یکسو داعش را به اهل سنت منسوب نماید و از سوی دیگر احساسات و غیرت دینی شیعیان را برانگیزد. 

حال با این توصیفات و هویت رسانه‌هایی همچون BBC‌ که اظهر من‌الشمس است، سوالاتی به ذهن خطور می‌کند. اینکه چرا برخی از رسانه‌های داخلی خوراک خبری خود را از اتاق فكر رسانه دولتی انگلیس و همپالگی‌های آن‌ها انتخاب مي كنند. تفکری که ذاتی فتنه‌انگیز، ضد اسلامی، ضد انقلابی و ضد ایرانی را همواره با خود همراه داشته است.