
عیسی خاتمی در گفتگو با خبرنگار رامسرنوین در خصوص بحث نخاله و پسماندها در رامسر ضمن اشاره به زیباییها و مواهب بینظیر طبیعی این شهرستان اظهار کرد: شاید باورش سخت باشد که شهرستان رامسر وسعتی به اندازه شهر تهران دارد یعنی حدود ۷۳۰ کیلومتر مربع، اما جالب آنجاست که بدانیم وسعت شهر رامسر با احتساب شهر کتالم و ساداتشهر، جمعاٌ کمتر از ۳۰ کیلومتر مربع است، چراکه مساحت وسیعی از این شهرستان را جنگلها، مراتع، کوهستانها، صخرهها، رودها، درهها، کوهها، کوهپایهها، دامنهها، مناطق روستایی و دهستانها و غیره پوشش دادهاند و وسعت مناطق شهری بسیار اندک است.
وی افزود: از طرف دیگر و براساس کشفیات و مطالعات باستانشناسی صورت گرفته در چند سال اخیر، اجداد ما از حدود پنج هزار سال قبل در این شهرستان زندگی میکردند، یعنی سابقه سکونت و زیست اجتماعی و فرهنگی انسان در شهرستان رامسر کهن است؛ در واقع ما رامسریها، میراثدار یک فرهنگ و تمدن پنج هزار ساله بوده و وظیفهمند هستیم که زمین پاک، سالم و زیبا را که مهمترین میراث نیاکان بوده به نسلهای بعد از خود بسپاریم.
مدیر موزه مردمشناسی رامسر این شهرستان را شهری کوچک اما کهن دانست که آوازهای جهانی دارد و گفت: شهروندان این کهن شهر کوچکِ پرآوازه، که عموماً افرادی فهیم، نجیب، نیکوکار، فرهنگدوست و طبیعتدوست هستند، در قبال این شهر زیبا و کوچک وظایفی بر دوش دارند. خاتمی در ادامه افزود: رامسر یکی از مخلوقات زیبای آفریدگار است که برخی زیبادوستان، آن را بهشت زمینی خدا نامیدهاند، اما از یاد نبریم که زباله، نخاله، پسماند و فاضلاب، همگی تولیدات ما انسانها هستند که ما شهروندان و گردشگران این بهشت زمینی خدا آنها را وارد طبیعت زیبای این شهر میکنیم.
مدیرمسئول نشریه «سمن رامسر» خاطرنشان کرد: حال سؤال اینجاست که ما به عنوان موجودی که خود را اشرف مخلوقات میدانیم و به آن افتخار میکنیم، آیا در مقابل تولیدات خود مسئولیتی نداریم؟ آیا وظیفه نداریم تولیدات خودمان را ساماندهی و مدیریت کنیم؟ آیا بخردانه است که آنها را در گوشه و کنار رامسر، در کوچه و خیابانهای خلوت، در رودخانهها و کنار رودها، در دریا، در درهها، در مناطق جنگلی، در حاشیه روستاها و … رها ساخته و زمین زیبای خدا را آلوده و بدمنظر کنیم؟ آیا در پنج هزار سال گذشته، اجداد و نیاکان ما با رامسر سرسبز و خرم، اینگونه رفتار کردند.

خاتمی با انتقاد از عملکرد مسئولین ذیربط گفت: ادارات و دستگاههای متعدد تا کی میخواهند به بهانههای مختلف از زیر بار مسئولیت شانه خالی کرده و به این وضع ناهنجار ادامه دهند؟ از منظر علم جامعهشناسی، در بروز هر نوع مسئله اجتماعی، متهم ردیف اول مسئولین هستند، چرا که عموماً برنامهریزی ندارند، دچار روزمرگیاند، فاقد قدرت پیشبینی و آیندهنگری هستند، آموزش مستمر نمیدهند و پیشگیری نمیکنند. به همین جهت است که در جوامع پیشرفته، به محض وقوع یک مسئله اجتماعی، مسئول مربوطه خودش را مقصر دانسته و بلافاصله عذرخواهی نموده و استعفا میدهد. البته در یکی دو ساله اخیر مسئولین ما گاهگاهی عذرخواهی را تمرین میکنند، اما استعفا هرگز.
وی در پایان یادآور شد: کوه، جنگل، مرتع، رودخانه، دریا و زمین شهر کوچک و زیبای رامسر، طاقت این همه نامهربانی و کملطفی را ندارد و حالش اصلاً خوب نیست. باید به دادش برسیم. بنده ابتدا به آموزش و فرهنگسازی و سپس به نظارت، پیگیری و قوانین بازدارنده معتقدم.
انتهای خبر/