ایران در نقطه اقتدار مطلق
جمهوری اسلامی پس از سالها مواجهه با جنگهای مستقیم، نیابتی و ترکیبی، امروز در اوج آمادگی نظامی قرار دارد. «دستها روی ماشه است» دیگر شعار رسانهای نیست، بلکه نماد عقلانیت عملیاتی در ساختار دفاعی ایران است. دستورها صادر شده و فرماندهان با درک دقیق از لایههای میدانی، تمام ظرفیت کشور را در آرایش دفاعی و تهاجمی هماهنگ ساختهاند. این همان مرحلهای است که رهبر انقلاب از آن به عنوان «آمادگی دائمی امت مؤمن برای پاسخ قاطع به متجاوز» یاد کردند.
تغییر مدل جنگ، تثبیت تفکر جهادی
درک فرماندهان از مفهوم جنگ نسبت به سالهای گذشته دچار تحول عمیق شده است. امروز، جنگ صرفاً یک نبرد تسلیحاتی نیست؛ بلکه میدان تلاقی اندیشهها، اطلاعات و ارادههاست. آنچه در نگاه آمریکایی، «فشار نظامی» تلقی میشود، در نگاه ایرانی، فرصتی برای نمایش قدرت ایمان و خوداتکایی ملی است. ایران بسیاری از تجهیزات راهبردی خود را در درگیریهای محدود اخیر عمداً بهکار نگرفت تا ظرفیت واقعی خویش برای روز نبرد بزرگ محفوظ بماند.
تحرکات اخیر ناوهای آمریکا در خلیج فارس، برخلاف ظاهر تهاجمی، درواقع رفتاری تدافعی است. آمریکاییها بهخوبی میدانند که هر هدف در منطقه، در تیررس موشکها و پهپادهای ایرانی است و هر تحرک نسنجیده، میتواند منجر به آتشی شود که خاموشکردنش در توان هیچ ائتلافی نخواهد بود. ترس از این واقعیت باعث شده است که طرح تجاوز نظامی آمریکا عملاً به سناریویی سوخته و تاریخگذشته تبدیل شود.
الگوی جدید بازدارندگی: ایمان، مردم و فناوری
رهبر معظم انقلاب بارها تأکید کردهاند که «قدرت حقیقی ایران در ایمان مردم و ابتکار جوانانش نهفته است». امروز این توان نه در شعار، که در میدان تحقق یافته است. از فناوری موشکی و جنگ الکترونیک تا پهپادهای هوشمند و سامانههای بومی فرماندهی، همه و همه نشان از بلوغ راهبردی نظام دارد. در مقابل، آمریکا دچار فرسایش در اراده و انگیزه است؛ ارتشی خسته، اقتصادی بدهکار و جامعهای گرفتار تردید، که توان آغاز جنگی پرهزینه را ندارد.
اکنون ایالات متحده در موقعیت نشستن بر لبه تیغ قرار گرفته است؛ هر حرکتش، شکست در پی دارد. اگر وارد درگیری شود، تبعات آن در منطقه بهویژه برای پایگاهها و متحدانش فاجعهبار خواهد بود، و اگر دست نگه دارد، چهرهای ضعیف و بیاعتبار از خود به نمایش خواهد گذاشت.
به حول و قوهی الهی و بر اساس سنت الهی «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ»، سرانجام این نبرد ارادهها، پیروزی جبههی ایمان است. ایران نه آغازگر جنگ است و نه از آن بیم دارد؛ زیرا در مکتب ولایت، صبر و قدرت در کنار هم معنا مییابند. ملت ایران ثابت کردهاند که هرگاه بر باورهای خود تکیه کنند، هیچ قدرتی حتی آمریکا توان ایستادن در برابرشان را ندارد.